Als gewoon je best doen niet goed genoeg is

Wanneer je tiener weinig aandacht vraagt en je hebt het druk met werk, huishouden en van alles en nog wat, kan het zijn dat je onvoldoende écht contact maakt met je kind. Zeker als je geen problemen ondervindt met je dochter* denk je waarschijnlijk dat het goed met haar gaat. Ze doet het prima op school, helpt mee, heeft geen grote mond, maakt geen ruzie met andere kinderen… Ze trekt zich misschien wel wat meer terug alleen op haar kamer, maar dat hoort toch gewoon bij het puber zijn?

Het topje van de ijsberg

Zeggen die zichtbare signalen echt iets over hoe het met je kind gaat? Of is zij misschien wel ontzettend op haar tenen aan het lopen en wil ze jou als ouder ontzien? Want je hebt het al zo druk en dan is het niet handig als zij ook nog eens ‘moeilijk gaat doen’. Wellicht vraag je regelmatig hoe het (op school) gaat en geef je vaak een knuffel, maar is dat wel voldoende?

“Als het over de opvoeding van je kinderen gaat zal geen enkele ouder beweren dat ie het perfect doet. Je doet je best en meer kun je niet doen. Of misschien toch wel?”

Te hoge verwachtingen

Tot voor kort was het vanzelfsprekend dat je dochter nog veel hulp en ondersteuning van je ontving. Nu zij een tiener is en binnenkort naar de middelbare school gaat of in de brugklas zit, verwacht je als ouder meer initiatief en meer zelfstandigheid. Ook je kind weet dat het ‘normaal’ is dat ze op alle gebieden zelfstandiger wordt. De vraag is alleen of deze verwachtingen, op dit moment, in het geval van jouw kind wel reëel zijn…

Autisme … mijn kind?

Kinderen met autisme durven je toch niet recht in de ogen te kijken en lopen achter op het gebied van taal? Dat is zeker niet altijd het geval! Wanneer jouw dochter communicatief sterk is, zal niet zo snel aan autisme worden gedacht. Toch is het zeker niet uitgesloten en zal autisme juist door haar kwaliteiten eerder over het hoofd worden gezien. Met alle nare gevolgen van dien.

“Geef prioriteit aan tijd en aandacht voor je kind.

Hiervoor is het nooit te vroeg, maar kan het helaas wel te laat zijn!”

Hoe herken je het dan wel?

Door een andere prikkelverwerking zal je kind minder aan kunnen, eerder angst en stressgevoelens ervaren en meer tijd en rust nodig hebben. Bekend is dat een kind met autisme niet makkelijk uit zichzelf om hulp zal vragen. Je moet als ouder dus echt zelf erachter zien te komen wat er in je kind omgaat en daar sensitief op reageren. Realiseer je dat jouw kind wellicht meer aandacht en intensievere ondersteuning nodig heeft dan je op basis van de leeftijd en intelligentieniveau zou verwachten. Overschatting ligt op de loer omdat de ontwikkeling op sociaal emotioneel gebied achter loopt. Lees eens een blog of boek geschreven door vrouwen/meiden met autisme en word je bewust van hoe autisme van binnenuit beleeft wordt. Een boek als ‘Zondagsleven’ van Judith Visser bijvoorbeeld geeft een heel goed beeld én is leuk om te lezen! Denk je dat er bij jouw dochter sprake van autisme zou kunnen zijn? Dring dan voor een diagnosestelling bij je huisarts of jeugdarts aan op iemand met expertise op gebied van autisme bij meisjes, omdat dit zich anders uit dan bij jongens.

‘It takes a village to raise a child’
Vertrouwen, verbinding en veiligheid 

Het is cruciaal dat je dochter zich verbonden voelt met haar omgeving, een gevoel van veiligheid ervaart en voldoende (zelf)vertrouwen heeft. Alleen dan kan zij zich op een gezonde manier persoonlijk ontwikkelen. Deze basisbehoeften zijn nodig om te leren hoe ze als volwassene stevig in haar schoenen kan staan en om haar eigen koers te durven varen. Maar als je kind zich gedraagt alsof het  allemaal wel goed zit en haar kwetsbaarheden verbergt? Dat ze op haar tenen loopt, maar dit niet laat zien?

Dan vraagt je kind dus eigenlijk te veel van zichzelf en jij en de rest van de omgeving verwachten te veel van jouw kind. Dit kan als gevolg hebben dat je kind de verbinding met zichzelf en naasten kwijtraakt, zich onveilig gaat voelen en het broodnodige (zelf)vertrouwen mist. De negatieve gevolgen die dat weer heeft kun je beter zien te voorkomen. Denk aan een negatief zelfbeeld, depressieve gevoelens en zelfs een verstoorde persoonlijke ontwikkeling.

*Note: Voor de leesbaarheid wordt op deze website vaak verwezen naar dochter(s) of meisje(s) aangezien het meestal deze groep betreft, maar het kan ook over jongens gaan.